ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Μια φορά κι έναν καιρό μ΄ένα καράβι... (Συνολικά 6 αναρτήσεις σε 1)

... βρισκόμουν στο Port Kamsar της Γουινέας στη Δυτική Αφρική.

ΑΦΡΙΚΗ! Η χωματερή του πλανήτη.

Φορτώναμε βωξίτη.

Ένας Έλληνας, ο Θωμάς Π. - καλή του ώρα όπου κι αν βρίσκεται - που εργάζονταν εκεί, με ξενάγησε στην περιοχή πέρα από το λιμάνι.

Το σοκ ασύλληπτο.

Πέρα από το λιμάνι, τις εγκαταστάσεις φόρτωσης του βωξίτη και των σπιτιών των ντόπιων που εργάζονται στο εργοστάσιο, το νερό, το ηλεκτρικό, το τηλέφωνο, τα σπίτια όπως τα ξέρουμε εμείς, δρόμοι και γενικά κάθε έννοια υποδομής είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ στην κυριολεξία.

Μετά τη δύση του ηλίου όλη η περιοχή βυθίζεται στο σκοτάδι. Ρεύμα; Ας γελάσω!
Το νερό; επικίνδυνο!
Το τηλέφωνο; Εδώ γελάμε πάλι και πολύ μάλιστα!

Τα σπίτια μοιάζουν με στάνες για πρόβατα.
Πάντως εγώ θα προτιμούσα να μένω σε Ελληνική στάνη παρά σε σπίτι στη Γουινέα.

Οι δρόμοι; Χωματόδρομοι με τεράστιες λακκούβες γεμάτες βρώμικο νερό. Όποιος δεν έχει αυτοκίνητο σε μερικά σημεία χρειάζεται να γνωρίζει κολύμπι. Κι επειδή εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι μόνο εγώ με τον Θωμά βρισκόμασταν σε αυτοκίνητο μάλλον όλοι οι άλλοι κατά διαστήματα κολυμπούσαν.

Η πορνεία στο φόρτε. Και να σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για μουσουλμανική χώρα.
Το καρτέλ της αλουμίνας κάνει κουμάντο.
Ο βωξίτης εκεί δεν βγαίνει από τα ορυχεία.
Βρίσκεται στην επιφάνεια. Τα αποθέματα ΤΕΡΑΣΤΙΑ.
Κόστος εξόρυξης σχεδόν μηδενικό.
Τα κέρδη αμύθητα
Σκάβουν και φορτώνουν.
Πλούσια Χώρα.

Κάτοικοι εξαθλιωμένοι, κάτοικοι πεινασμένοι. Ξυπόλυτοι, άρρωστοι, ζωντανοί νεκροί, χωρίς ελπίδα.

Ανεβαίνουν στο πλοίο για να ζητιανέψουν άδεια βαρέλια από ορυκτέλαια. Τα χρησιμοποιούν για να κάνουν μπάνιο.

Ανεβαίνουν στο πλοίο για να ζητιανέψουν καμιά κούτα τσιγάρα.
Ο Security Officer του λιμανιού, ένας ξυπόλυτος φουκαράς όπως και οι υπόλοιποι που γνώριζα από προηγούμενο ταξίδι, όταν του έδωσα τσιγάρα μου τα έδωσε πίσω και μου είπε:
-Μήπως γίνεται να μου δώσεις ένα λίτρο γάλα; Του έδωσα δύο λίτρα.
Το θέμα είναι ότι όσο καλή διάθεση κι αν έχεις δεν μπορείς να λύσεις το ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
CBG Kamsar
Όπως μου έλεγε ο φίλος μου ο Θωμάς κάποτε το εργοστάσιο αποφάσισε να απολυμαίνει το νερό της περιοχής με χλώριο σε σκόνη κι έγινε "επανάσταση".

Ο λόγος;

Γιατί έτσι έπαψαν να υπάρχουν τα άδεια μπουκάλια του υγρού χλωρίου τα οποία χρησιμοποιούσαν για να κλέβουν από το εργοστάσιο πετρέλαιο και να το πωλούν νόμιμα σε πάγκους στην πόλη.
Εν γνώση του εργοστασίου όλα αυτά, επανήλθαν στη προτέρα κατάσταση και όλα ηρέμησαν.

Η λέξη ΜΕΛΛΟΝ δεν έχει νόημα γι' αυτούς.
Το ΣΗΜΕΡΑ ή μάλλον καλύτερα το ΤΩΡΑ έχει σημασία.
Πως θα μπορούσε να ισχύει κάτι άλλο όταν ο μέσος όρος ηλικίας είναι λιγότερο από 40 χρόνια.


ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ Σ΄ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ...
... δύο μέρες μετά την αναχώρηση από τη Γουινέα ο Σεργκέι, ο Ουκρανός υποπλοίαρχος, με ενημέρωσε ότι στο πλοίο υπάρχει λαθρεπιβάτης.

Θύμωσα, στενοχωρήθηκα, έβρισα, πήγα να σκάσω.

Τελικά πήγα και τον είδα.

Αφρικανός. Mονόφθαλμος, αποστεωμένος, βρώμικος.
Το ντύσιμό του;
Το σλιπ του και μια μακό καφέ μπλούζα.
Στα χέρια του κρατούσε ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά - προφανώς για να κρύβει το χαλασμένο μάτι του - και έναν αναπτήρα.

ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.

Τον πλύναμε, του δώσαμε ρούχα, φαγητό και τον κλείσαμε σε μια καθαρή καμπίνα με καθαρά σεντόνια.

Ένας σκοπός - μέλος του πληρώματος - για μόνιμη φύλαξη έξω από την πόρτα του μέχρι το επόμενο λιμάνι που ήταν το Stade της Γερμανίας (στον ποταμό Έλβα κοντά στο Αμβούργο).

Το όνειρο της ζωής του φαίνονταν γι' αυτόν να είναι σε καλό δρόμο.

Ήταν οκτώ μέρες μακριά από τον "παράδεισό του".

 ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ Σ΄ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ...
... μέσα στον ποταμό Έλβα με προορισμό το Stade της Γερμανίας.
Το πλοίο υπό πλοήγηση.

Είμαι στη γέφυρα.

Μεταξύ άλλων ρωτάω τον Γερμανό πλοηγό:
- Πως είναι ζωή στην Γερμανία;
Γυρνάει με κοιτάει και μου λέει κουνώντας το κεφάλι θλιμμένος, βαθιά απογοητευμένος:
- Κάπταιν, αν δεν το ξέρεις σε πληροφορώ ότι η Γερμανία είναι ΜΠΑΝΑΝΙΑ.
Έμεινα στήλη άλατος.

Τι θα του απαντούσε άραγε ο λαθρεπιβάτης αν τον άκουγε;

 ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ Σ΄ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ...
Το τουριστικό κέντρο του Stade όπου και το παλιό λιμάνι - που σήμερα μοιάζει περισσότερο με ένα απλό κανάλι - μαζί με το ιστιοφόρο φορτηγό πλοίο μιας άλλης εποχής. Αριστερά έξω από τη φωτογραφία ένας ξύλινης κατασκευής γερανός που δούλευε με την δύναμη ανθρώπινων χεριών. Όλα τα παραπάνω μέρος ενός υπαίθριου μουσείου.
Οι Γερμανοί όπως και κάθε λαός αυτά που διαθέτει αυτά προβάλει. Μοναδική εξαίρεση αδιαφορίας οι Έλληνες, ίσως γιατί η Ακρόπολις, ο Παρθενών,... είναι τόσο "ΜΕΓΑΛΑ" που δεν χρειάζονται πρόσθετη προβολή!...


... στο Stade της Γερμανίας συνειδητοποίησα ξανά ότι η Γερμανία δεν είναι... ΜΠΑΝΑΝΙΑ.

Απλώς ο Γερμανός πλοηγός ήταν αχάριστος με αυτά που του πρόσφερε η χώρα του. Θα μπορούσε να είμαστε όλοι οι υπόλοιποι ΜΠΑΝΑΝΙΑ αλλά όχι η Γερμανία.

Αστραπιαία με την άφιξη του πλοίου, οι ενημερωμένες, από μένα εδώ και μέρες αρχές, επιβιβάστηκαν στο πλοίο και με συνοπτικές διαδικασίες ο φουκαράς λαθρεπιβάτης βρέθηκε σε ένα αεροπλάνο για την επιστροφή του στην Γουινέα.
Η τύχη δεν του είχε κλείσει το μάτι.

Γύριζε στην πατρίδα του για να συνεχίσει την αργή πορεία του προς το θάνατο δίχως ελπίδα, δίχως όνειρα.

Από την άλλη ο Γερμανός πλοηγός θα συνεχίζει να πιστεύει ότι η χώρα του είναι ΜΠΑΝΑΝΙΑ.

 ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ Σ΄ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ...
... έχω ξυπνήσει πρωί και πίνω τον καφέ μου στο γραφείο μου ενώ ασχολούμαι με τη δουλειά μου. 

Κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Φιλιππίνος καμαρώτος για να ασχοληθεί με το ημερήσιο καθιερωμένο συγύρισμα και καθαριότητα της καμπίνας μου.
Εκείνο το πρωί είχα όρεξη για κουβέντα. Τον ρώτησα διάφορα για τη χώρα του, την οικογένειά του. Μου έδινε απαντήσεις σε ότι τον ρωτούσα.

Κάποια στιγμή ζήτησα περισσότερες πληροφορίες για το επίπεδο ζωής στις Φιλιππίνες.
- Σε ποια τάξη πιστεύεις ότι ανήκει η οικογένειά σου;
- Μπορώ να πω ότι ανήκουμε στην μεσαία τάξη, είπε.
- Τι εννοείς μεσαία τάξη; ξαναρώτησα.
- Εννοώ ότι έχουμε τη δυνατότητα να τρώμε τρεις φορές την ημέρα, ρύζι και κάτι άλλο, είπε και μ΄ άφησε άφωνο

Κατά τα άλλα ο Γερμανός πλοηγός μάλλον ακόμη και τώρα θα συνεχίζει πιστεύει ότι η χώρα του είναι ΜΠΑΝΑΝΙΑ. 

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ

... σκέπτομαι, προβληματίζομαι, προσπαθώ να εξηγήσω, να δικαιολογήσω καταστάσεις, αναρωτιέμαι:
Ποιος φταίει για την συνεχιζόμενη καταστροφή της Αφρικής;
Για την πείνα σ΄αυτόν τον μοναδικό πλανήτη;
Γιατί το πανέμορφο όνειρο, το δώρο θεού, τη ζωή, εκατομμύρια άνθρωποι να την ζουν σαν αμαρτωλοί που εκτίουν την ποινή τους; Να μην έχουν ίσες ευκαιρίες στο όνειρο, στην ελπίδα;
Γιατί τόσος πόνος, τόση αναλγησία;
Γιατί οι Αφρική να κυβερνάται από διεφθαρμένους ηγέτες;
Γιατί όλοι εμείς οι υπόλοιποι να είμαστε τόσο αχάριστοι;

Συνεχίζεται...

Chrisgio

5 σχόλια :

  1. ΠΟΡΕΙΑ 090
    Κάθε πρωϊ ο ήλιος κατάπλωρα
    προτού σιμώσουμε ψήλωνε καυτός.
    Ο τιμονιέρης αγανάκτησε...
    "πότ' επιτέλους θα τον δούμ' από κοντά"?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καπτεν,οι ανθρωποι ειναι ετσι,γιατι ειναι μικροι ,ανισχυροι,φοβιτσιαρηδες,και νεοι πανω στην γη.μοναδικο τους μελημα ,η επιβιωση ,αρχηγος τους ο φοβος του θανατου και του αγνωστου,και μετα την ικανοποιηση τους γεννιεται και η απληστια τους.ειναι και αυτη κορη του φοβου.και καθως μεχρι να κατασιγασουν τα παθη τους και η σοφια να μπει στην καρδια τους,πεθαινουν, δεν προλαβαινουν να αλλαξουν φανερα ωστε να τους δουν οι ζωντανοι.και καθως ειναι ενας κοκκος αμμου ο καιρος που ζουν στην γη,δεν εχουν προλαβει να μαθουν τιποτα,παρα μονο πως αν γεμιζουν την κοιλια τους.η ουτοπια ,η γαληνη ,η αγαπη ,καποιος η καποιοι μας τα διδαξαν .ισως καποτα τα μαθουμε.
    γεια σου καπτεν ,καλα ταξιδια.
    παρολιγον ναυτικος τ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καπετάνιε οι αφηγήσεις σου ειναι υπέροχες. καλά ταξιδια αν συνεχίζεις !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καταπληκτικες οι αφηγήσεις σου κάπτεν.
    καλές θάλασσες αν συνεχίζεις !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπραβο καπτεν! Ετσι να βλεπουνε μερικοι πως ειναι ο κοσμος, τι ανισοτητες υπαρχουν και πως οι μεγαλοεταιριες αγοραζουνε Αφρικες ολοκληρες κι αν δεν το μπορουν ευθεως τοτε εξ αγοραζουν τους φουκαραδες πολιτικους! Ωραιο μπλογκ που σπαζει τη μονοτονια! Μπραβο ξανα που μοιραζεσαι τις εμπειριες σου με εμας τους στεριανους! Καλη σου μερα απο εναν Ευβοιωτη που ζει στην ξενιτια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κακόβουλα, υβριστικά, ειρωνικά σχόλια διαγράφονται.
Τα greeklish δεν τα αντέχω. Θεωρώ ότι προσβάλλουν την αισθητικη της πλούσιας Ελληνικής Γλώσσα μας και διαγράφονται ακόμη κι αν είναι ενδιαφέροντα.
Δεν είμαι επαγγελματίας του είδους και γράφω γιατί νοιώθω όμορφα μ΄αυτό που κάνω. Έτσι δεν θα αφήσω κανένα να μου χαλάσει το κέφι.
Ο ευπρεπής διάλογος όμως με συναρπάζει και τον επιδιώκω.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...