ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

Στη ράδα της Necochea (Necochea Anchorage)

Η επόμενη μέρα της 27ης Σεπτεμβρίου 2014 δεν ήταν μια δύσκολη μέρα! Ήταν μια λάθος πρόβλεψη. Από αλλού περιμέναμε την ανατροπή, αφού η χώρα πνίγονταν στις απεργίες, από αλλού μας βγήκε.

Λίγο πριν φτάσουμε ένα email από τον τοπικό πράκτορα μας ενημέρωνε ότι λόγω υπερβολικού swell στη περιοχή, το λιμάνι είχε κλείσει, πράγμα που θα επέφερε καθυστερήσεις στις φορτώσεις των πλοίων. Ο ευρισκόμενοι στο λιμάνι θα ήταν οι τυχεροί. Τελειώνοντας τη φόρτωση τις υπόλοιπες μέρες θα έκαναν διακοπές. Οι αναμένοντες στη ράδα (αγκυροβόλιο) οι άτυχοι. Θα κοιτούσαν με ζήλεια από μακριά.

Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που λόγω καιρού το λιμάνι της Necochea παρέμεινε κλειστό ακόμα και μήνα. Μύχιες σκέψεις και επιθυμίες που γεννήθηκαν τις απέπεμψα ανόρεχτα. Κράτησα σφιχτά το «μικρό καλάθι» στο χέρι για να μην απογοητευτώ άνευ λόγου.

Πιθανή μέρα εισόδου η 30η Σεπτεμβρίου, ενώ παράλληλα μια φήμη για νέα απεργία των τελωνειακών από την 1η έως την 6η Οκτωβρίου άρχισε να συζητείται. Επιπλέον ανυπόληπτες προβλέψεις που τις άφησα να πλανώνται... 
Φουντάραμε 8 μίλια ανοιχτά της Necochea, απέναντι από τα φώτα της, στις 2 το πρωί της 28ης Σεπτεμβρίου 2014 με την ελπίδα ότι θα μείνουμε σ’ αυτή τη θέση πέραν το προβλεπομένου. Δίπλα μας άλλα 2 πλοία περίμεναν τι σειρά τους. Είχαμε πατήσει, σαν σε τράπεζα, του κουμπί προτεραιότητας και το μηχάνημα είχε τυπώσει τον αριθμό 3.
Τα Sea Lions, η μοναδική συντροφιά μας, πλατσούριζαν γύρω από το πλοίο!

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

Διαβάζοντας τα νέα...

Άυπνος και κουρασμένος λίγο πριν το τέλος της πετρέλευσης στην Zona Comun, μ' έπιασε το… κουλτουρο-καλλιτεχνικό μου για φωτογράφιση.
Το σίγουρο ένα, ΚΑΜΙΑ επιθυμία για διάβασμα!...
Απορία, που βρήκα την όρεξη για πλάκα;

Συνεχίζεται...

Chrisgio

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Από τη Zona Comun στον Ατλαντικό

Bunkering
Είχαν περάσει 25 ώρες από την αναχώρηση από το San Lorenzo και λίγο μετά τα μεσάνυχτα αγκυροβολήσαμε στη Zona Comun. Το αγκυροβόλιο ανοιχτά της πόλης La Plata ανατολικά του Buenos Aires.
Οι πιλότοι του Rio Parana που είχαν αντικαταστήσει τον ηλικιωμένο πιλότο του San Lorenzo αποβιβάστηκαν και μείναμε να περιμένουμε τη φορτηγίδα πετρέλευσης.

Μισή ώρα αργότερα είχε δέσει πάνω μας και άρχισε ο ανεφοδιασμός του πλοίου ο οποίος κράτησε 8 ώρες. Πήραμε 1.050 τόνους fuel oil και στις 12 το μεσημέρι της 26ης Σεπτεμβρίου 2014 δύο νέοι πιλότοι επιβιβάστηκαν για το τελευταίο υπό πλοήγηση ταξίδι προς τη Recalada. 10 ώρες μετά, στις 10 το βράδυ, οι πιλότοι αποβιβάστηκαν και το πλοίο προχώρησε μόνο του προς τον Ατλαντικό. Άλλη μια περιπέτεια στα Rioς Parana και de la Plata της Αργεντινής έλαβε τέλος.
Ξενύχτι
Βγήκαμε στον Ατλαντικό και κάναμε πρόσω ολοταχώς. Προορισμός μας η πόλη/λιμάνι Necochea στην νότια Αργεντινή. Ένα κοντό ταξίδι 320 μιλίων για να πάρουμε το υπόλοιπο φορτίο των 18.500 τόνων περίπου. Αυτό που δεν μπορούσαμε να πάρουμε στο San Lorenzo λόγω περιορισμού βυθίσματος.

*****

Ο Rio Parana είναι ένα σχετικά βαθύ ποτάμι αλλά σε κάποια σημεία το βάθος του μειώνεται αρκετά, σε τέτοιο σημείο, που τα περισσότερα πλοία όταν φορτώνουν στο μάξιμουμ βύθισμά τους συνήθως ξεπερνούν κατά πολύ τα ρηχά του ποταμού.
Οι πιλότοι της... γραμμής Zona Comun - Recalada
Το βάθος αυτό αυξομειώνεται από εποχή σε εποχή, από μέρα σε μέρα και τα πλοία που φορτώνουν ενημερώνονται καθημερινά επίσημα από τις αρχές για το Maximum Permissible Draft το οποίο για κανένα λόγο δεν πρέπει να υπερβούν.
Οι συνέπειες σε περίπτωση υπέρβασης είναι η απαγόρευση απόπλου, το πρόστιμο, η εκφόρτωση του επιπλέον φορτίου, η μεγάλη καθυστέρηση που μεταφράζεται σε χιλιάδες δολάρια και η προετοιμασία για απόλυση στο επόμενο λιμάνι αν δεν προλάβουν να σε αντικαταστήσουν επί τόπου.
H Zona Comun και στο βάθος η πόλη La Plata
Επειδή όμως τα καράβια δεν «αλωνίζουν» τα πελάγη για πλάκα και σε κάθε ταξίδι τους πρέπει να εκμεταλλεύονται την μεταφορική τους ικανότητα στο 100%, γι’ αυτό σε περιπτώσεις σαν του Rio Parana υπάρχουν οι εναλλακτικές λύσεις. Τα εξωτερικά λιμάνια της Αργεντινής Necoshea και Bahia Blanca στα νότια και το Rio Grande στη νότια Βραζιλία. Τα βαπόρια βγαίνοντας από το ποτάμι προσεγγίζουν ένα από αυτά τα λιμάνια, φορτώνουν το υπόλοιπο φορτίο που έχει συμφωνηθεί και αναχωρούν για το λιμάνι εκφόρτωσης.

*****

Η επόμενη μέρα θα ήταν μέρα προετοιμασίας και άφιξης. Μια δύσκολη μέρα επίσης.
Στο δρόμο για την Recalada. Κοιτάς μπροστά πουθενά στεριά...
... κοιτάς δεξιά πουθενά στεριά...
... κοιτάς αριστερά το ίδιο... κι όμως το πλοίο πλέει σε ποτάμι, στον Rio de la Plata...
... και το Container μας περνάει σαν σταματημένους.

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Παρασκευή, 9 Φεβρουαρίου 2018

Από το San Lorenzo προς την Zona Comun

Το Rosario μετά τα μεσάνυχτα
Τα ρυμουλκά έφτασαν τα μεσάνυχτα και ο γηραλέος πιλότος ξεκόλλησε το πλοίο από το ντόκο του σιλό, το έβαλε στην… κατηφόρα και αποβιβάστηκε. Τον φαντάζομαι να τρέχει βιαστικός να λύσει νυχτιάτικα το πρόβλημα με την χαμένη πτήση του που θα τον πήγαινε αυτόν και την γυναίκα διακοπές κάπου στην Βραζιλία. Καλή τύχη φίλε μου!...

Την πλοήγηση ανέλαβαν οι δύο πιλότοι του Rio Parana που μας είχαν φέρει πριν δυο μέρες μέχρι το αγκυροβόλιο του San Lorenzo. Είχαν ανέβει στο πλοίο λίγο πριν την άφιξη των ρυμουλκών.
Μέσα στο σκοτάδι άρχισε η κάθοδος. Περάσαμε τη μεγάλη γέφυρα και λίγο παρακάτω είδαμε τα φώτα του Rosario. Συνεχίζοντας ξημερώσαμε σε έρημη περιοχή με τον καιρό έτοιμο για καταιγίδα.

Μία μετά την άλλη μικρές πόλεις στο πουθενά, γνωστές από προηγούμενα ταξίδια, περνούσαν δίπλα μας πάνω στις όχθες. Κατεβαίναμε από άλλο κανάλι. Έτσι γίνεται συνήθως. Το βύθισμα του πλοίου σε σχέση με το βάθος του ποταμού παίζουν τον ρόλο τους στην πορεία προς τον ωκεανό και την ποσότητα του μέγιστου φορτίου.
Η πόλη Campana
Η χωρίς δυνατό άνεμο καταιγίδα άρχισε να εκτελεί το πρόγραμμά της κατά κύματα. Καιρικό πταίσμα που δεν επηρέαζε την ορατότητα και την ασφάλεια του πλοίου. Αντιθέτως μας απάλλαξε από αρκετό χρόνο εργασίας καθαρισμού του καταστρώματος από υπολείμματα φορτίου. Λίγες ώρες αργότερα που ο ουρανός καθάρισε, το καράβι στέγνωσε και ήταν… λαμπίκο!
Η καταιγίδα
Πριν μερικά χρόνια σε μια ανάλογη κάθοδο περίπου στο ίδιο σημείο πολεμούσαμε την πυκνή ομίχλη. Αξέχαστες, δύσκολες ώρες πίεσης, άγχους, αγωνίας μέχρι να περάσει!

Είχε νυχτώσει για τα καλά και η ώρα ήταν 9μιση όταν αφήσαμε τον Rio Parana και πέσαμε στον Rio de la Plata. Μετά τα μεσάνυχτα θα βλέπαμε τα φουνταρισμένα βαπόρια στη Zona Comun. 
Κατεβαινοντας τον Rio Parana
Κατεβαινοντας τον Rio Parana
Η πόλη Campana
Μετά τη στροφή η πόλη Escobar
Η καταιγίδα ξεκίνησε
Η καταιγίδα σε εξέλιξη. Η πόλη Escobar δεν φάνηκε.

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

San Lorenzo: Φόρτωση εξπρές, αναμονή και αναχώρηση

Το βράδυ της ίδιας μέρας το πλοίο πλαγιοδέτησε και η φόρτωση άρχισε.

Συγχρόνως η είδηση περί επανάληψης της απεργίας των τελωνιακών μας χαροποίησε αφού θα καθυστερούσε η φόρτωση και θα είχαμε τις επόμενες, άγνωστο πόσες, μέρες αρκετό ελπίζαμε χρόνο στη διάθεσή μας να ζήσουμε το μικρό San Lorenzo.
Την επομένη, κι ενώ τα σχέδιά μας για έξοδο ήταν έτοιμα, μια νέα είδηση έφερε τα πάνω κάτω. Οι τελωνιακοί πήραν αυτά που ζητούσαν και η απεργία ανεστάλη.

Όσο ο καιρός παραμονής στην Αργεντινή μακραίνει, τόσο συνειδητοποιείς ότι οι ομοιότητές της με την Ελλάδα είναι σατανικά πολλές.

Η φόρτωση δεν σταμάτησε ποτέ και τελείωσε το απόγευμα, της 24ης Σεπτεμβρίου. 49.000 τόνοι πήραν θέση στα αμπάρια του πλοίου και αργά το βράδυ, μεσάνυχτα, ξεκίνησε η κάθοδος του Rio Parana.

Τι κάναμε από το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα; Περιμέναμε τα ρυμουλκά να έρθουν από το Rosario! Συντονισμός υπηρεσιών μιας παραλυμένης χώρας!...

Ο ηλικιωμένος και πολύ συμπαθής πιλότος, που είχε επιβιβασθεί με το τέλος της φόρτωσης είχε γίνει έξω φρενών για τη καθυστέρηση. Έμοιαζε με Έλληνα συνταξιούχο σε ουρά δημόσιας υπηρεσίας να κάνει εξοργισμένος δηλώσεις σε κάποιο τηλεοπτικό μαρκούτσι.
Ο φουκαράς είχε προγραμματίσει με την σύζυγό του διακοπές κάπου στη Βραζιλία κι έπρεπε πριν τα μεσάνυχτα να βρίσκεται στο αεροδρόμιο του Buenos Aires. 

Αλλά είπαμε, εδώ είναι Αργεντινή!

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Η αποβίβαση του εφιάλτη...

Η 22α Σεπτεμβρίου 2014 είχε και μια πολύ καλή εξέλιξη για το πλοίο. Την αποβίβαση του ΕΦΙΑΛΤΗ των τελευταί-ων τεσσάρων μηνών.
Μπορεί ένας αλήτης, ένας ξευτίλας, ένας παράφρων (δεν τελειώνουν οι χαρακτη-ρισμοί που δύναται κανείς να του προ-σάψει) να «ανακατώσει» ένα ολόκληρο καράβι, να φέρει το πλήρωμα στα όριά του; Να προσπαθείς να συγκρατήσεις κυρίως τους Φιλιπίνους, αλλά και τους Έλληνες, να μην τον εξαϋλώσουν;
Όταν είσαι στο πέλαγος ναι. Το «απόβρασμα» γνωρίζοντας ότι δεν έχεις όλα τα όπλα στη διάθεσή σου, λιμενικές αρχές, αστυνομία κλπ για να αντιμετωπίσεις τέτοιες ακραίες συμπεριφορές και ότι οι αξιοπρεπείς άνθρωποι δεν φτάνουν στα επίπεδά του, μπορεί. Και τότε κάνεις υπομονή. Όλοι κάναμε υπομονή.
Λίγο πριν ξεπεράσουμε τα όριά μας αυτό το «δύσοσμο απόρριμμα» γκρεμο-τσακίστηκε κι έφυγε. Μετά το πέρας των διατυπώσεων άφιξης ο πράκτορας τον πήρε μαζί του και ευτυχώς γι’ αυτόν χωρίς επιπτώσεις γιατί δεν το επεδίωξα. Ο στόχος ήταν η εκδίωξή του!
Ένας μεγάλος αναστεναγμός ανακούφισης βγήκε από τα χείλια όλων. Το πλήρω-μα ανάσανε ελεύθερα!
Σ’ αυτόν τον κοπρίτη ένα έχω να πω! Όλα σ’ αυτήν εδώ τη ζωή πληρώνονται!...
Εύχομαι στη υπόλοιπη ζωή σου να αντιμετωπίζεις συμπεριφορές ανάλογες της δικής σου!
Με απλά λόγια, σου εύχομαι τα χειρότερα!

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Στο δρόμο προς το San Lorenzo (Φωτογραφίες)

Προς tο San Lorenzo
Ο πιλότος
Μια τσαμαδούρα
Στο βάθος το San Nicolas
San Nicolas
San Nicolas
Προσπέραση...
Rosario
Rosario
Rosario
Rosario
Rosario
Το γήπεδο της Rosario Central
To Rosario πίσω μας
Rosario
Πλάζ του... γλυκού ποταμίσιου νερου
Πλησιάζοντας τη γέφυρα πριν το San Lorenzo
Πλησιάζοντας τη γέφυρα πριν το San Lorenzo
Το πέρασμα της γέφυρας. Το San Lorenzo είναι κοντά.

Συνεχίζεται...

Chrisgio
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...