ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Γεωγραφικό πλάτος «ΜΗΔΕΝ»

Το ημερολόγιο γράφει 3 Απριλίου.
Πορεία 149 μοίρες. Αρχίζουμε να συγκλίνουμε προς τις ακτές της Βραζιλίας.

Στις 9:45 ακριβώς το πρωί το GPS έδειχνε:
Γεωγραφικό πλάτος «ΜΗΔΕΝ».
Το πλοίο περνούσε τον Ισημερινό.
Αλλάζαμε ημισφαίριο.

Χωρίς να θέλω να δώσω κάποιο διαφορετικό, «ατμοσφαιρικό» ύφος στην αφήγησή μου, κάτι τέτοιες στιγμές είναι που αισθάνεσαι ότι πατάς στα «άκρα»!
Που βρίσκομαι; Βόρειο Ημισφαίριο; Νότιο; Σε κανένα από τα δύο; Και στα δύο; Για μια στιγμή ήμουν πάνω σε μια γραμμή που την λένε Ισημερινό! Για μια μοναδική στιγμή, ίσως το ένα πόδι να πατούσε στο βόρειο και το άλλο στο νότιο ημισφαίριο.
Η αίσθηση αυτή είναι ακόμα πιο έντονη στον Ειρηνικό όταν διασχίζεις τον μεσημβρινό των 180 μοιρών, που περνάς από το ανατολικό στο δυτικό ημισφαίριο ή το αντίθετο. Που αλλάζεις μέρα, ημερομηνία, εκτός από τις ώρες, μπροστά ή πίσω. Τότε που για παράδειγμα, την 3η Απριλίου μπορεί να τη ζήσεις για 48 ώρες βάζοντας μέρα πίσω, ή από την 3η Απριλίου το βράδυ να ξημερώσει 5 Απριλίου χάνοντας μια μέρα, βάζοντας μια μέρα μπροστά.
Τότε που η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, η Ιαπωνία, βρίσκεται στη δύση και το Σαν Φρανσίσκο στην ανατολή! Αν αυτές οι στιγμές δεν είναι τα «άκρα» τι άλλο μπορεί να είναι;

Πριν από πολλά-πολλά χρόνια όταν τα πλοία περνούσαν τον Ισημερινό οι παλαιοί ναυτικοί «μπουγέλωναν» τους νέους. Εθεωρείτο ότι τότε γινόσουν πραγματικός ναυτικός. Και με τη… «βούλα»! Το πέρασμα το Ισημερινού ήταν κάτι σαν παράσημο!
«Το βάπτισμα του πυρός δια του θαλασσίου ύδατος».
Δεν το έζησα αυτό. Ίσως να ήμουν τυχερός που δεν μ’ έκαναν μούσκεμα οι παλαιότεροι.

Θυμάμαι όμως το Λοστρώμο, έναν 60άρη, μια παλιά καραβάνα, το 1976 που πρωτομπήκα σε βαπόρι, που προσπαθούσε να κοροϊδέψει τους πρωτόμπαρκους λέγοντας:
«Το βράδυ που θα περάσουμε κοιτάχτε ρε να είστε ξύπνοι για να δείτε τα φωτάκια που είναι ζωσμένη η Γη στον Ισημερινό».
Η χοντροκομμένη «κρυάδα» έπιανε τότε ανάμεσα στους νέους, αλλά και αναλφάβητους ναυτικούς, και υπήρχαν κάποιοι που ξενυχτούσαν για να τα δουν! Τι να δουν τρομάρα τους!

Φυσικά δεν την «έφαγα», αν και με κοιτούσε επίμονα όταν το ‘λεγε, πάντα με μια δόση φθόνου που είχε, όχι προσωπική, αλλά γενικά απέναντι στους δοκίμους που σε λίγο θα ήταν αξιωματικοί, προσπερνώντας τον ιεραρχικά. Χρόνια ολόκληρα έβλεπε νέους ανθρώπους να τον ξεπερνούν, δεν το άντεχε και το έλεγε! Δεν μπορούσε να το χωνέψει. Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι οι γνώσεις του δεν του επέτρεπαν το… «ψηλότερα».

Μία τέτοια αφέλεια, από μέρους του δόκιμου, να πιστέψει το «παραμύθι» με τα φώτα του Ισημερινού, ήταν αρκετή για να γίνει η ζωή του μαρτύριο από εκείνη τη στιγμή, αφού το «λαϊκό δικαστήριο» με πρόεδρο τον Λοστρώμο και αυστηρούς δικαστές, ναύτες, τζόβενα, λαδάδες, καθαριστάδες, καμαρωτάκια κλπ είχε αποφανθεί.

Αμόρφωτος! Ανάξιος ο δόκιμος! Άχρηστος! Ανίκανος να γίνει αξιωματικός!
Καπετάνιος; Χα, χα, χα, χα!!!
Έβγαζαν τ’ απωθημένα τους!

Μια άλλη εποχή 36 χρόνια πίσω!

Το ταξίδι προς το Itaguai συνεχίζεται…

Chrisgio

10 σχόλια :

  1. καπετάνιε καλύτερα στο Γεωγραφικό πλάτος «ΜΗΔΕΝ» πάρα στο πολιτικό πλάτος «ΜΗΔΕΝ» που είμαστε εδώ
    να περνάς καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αυτά είναι από τα ωραία άκρα καπετάνιε μου. όχι σαν αυτά τα εκλογικά που μας κάθισαν στο σβέρκο. Καλές θάλασσες εύχομαι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι αναμνήσεις πάντα συνήθως δεν έχουν τις γωνίες που έχει το παρόν και δεν πονάνε!
      Κι όταν έχουν περάσει και πολλά χρόνια...

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα,καλημέρα ότι τέλος πάντων ισχύει εκεί που βρίσκεστε καπετάνιε....,
    και ΄μείς εδώ θα'λεγα πως βρισκόμαστε στο,"μηδέν" και ακυβέρνητοι ακόμα....
    ελπίζω "Λοστρώμος","ναύτες","τζόβεν","λαδάδες", "καθαριστάδες","καμαρωτάκια", να μη βγάλουν τ’ απωθημένα τους!Αλλά ότι καλύτερο τους έχει απομείνει!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως το λες, καλησπέρα-καλημέρα, τι σημασία έχει!!!
      Τα απωθημένα συνεχίζουν να βγαίνουν, είναι η φύση της δουλειάς τέτοια. Μια δουλειά "παρά φύσει".Το καλό ειναι ότι όταν γυρνάς σπίτι όλα γίνονται αναμνησεις που θυμάσαι χαμογελώντας.

      Μετά από 10 μήνες είμαι πίσω σπίτι μου.
      Εύχομαι Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά και να βρισκόμαστε να τα λέμε.

      Διαγραφή
  4. καπετάνιε έκανες μια μοναδική περιγραφή. όντως άλλες εποχές όπως μας περιγράφεις...Αλλά τις θυμάσαι..Και ίσως νοσταλγικά ε???Να εισαι καλά Υπέροχο κείμενο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα καλά λόγια που προέρχονται από κάποιον που επίσης γράφει πολύ καλά κείμενα σε ανεβάζουν.
      Σ΄ευχαριστώ Μάκη.

      Διαγραφή
  5. δεν ξέρεις πόσο μαγεύομαι μ' αυτά που γράφεις... :)

    καλή συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Νonis.
      Χαίρομαι που σου αρέσουν τα γραπτά μου.
      Μετά από 10 μήνες απουσίας στις θάλασσες του κόσμου είμαι πάλι πίσω σπίτι μου.
      Χρονια Πολλά και Καλή Χρονιά.
      Εύχομαι να τα λέμε τακτικά πια τώρα που είμαι πίσω στην πατρίδα.

      Διαγραφή

Κακόβουλα, υβριστικά, ειρωνικά σχόλια διαγράφονται.
Τα greeklish δεν τα αντέχω. Θεωρώ ότι προσβάλλουν την αισθητικη της πλούσιας Ελληνικής Γλώσσα μας και διαγράφονται ακόμη κι αν είναι ενδιαφέροντα.
Δεν είμαι επαγγελματίας του είδους και γράφω γιατί νοιώθω όμορφα μ΄αυτό που κάνω. Έτσι δεν θα αφήσω κανένα να μου χαλάσει το κέφι μου.
Ο ευπρεπής διάλογος όμως με συναρπάζει και τον επιδιώκω.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...