ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Από το Unimak Island στο Attu Island

Aleutian Islands
Tην ίδια μέρα, της 28ης Δεκεμβρίου, πιάσαμε τη συντεταγμένη του ψηλότερου σημείου του ταξιδιού. Γεωγραφικό πλάτος: 54ο 30΄ βόρειο και γεωγραφικό μήκος: 170ο 00΄ δυτικό.

Αρκετά μακριά μας 125 μίλια βόρεια βαθιά στη Βερίγγειο Θάλασσα τα νησιά Πριβίλοφ (Privilof Islands). Το Saint George (το νότιο) και το Saint Paul (το βόρειο).
Fox Islands
H γιρλάντα των Aleutian Islands που χαρακτηρίζει τον Βόρειο Ειρηνικό απλώνεται από το γεωγραφικό μήκος 163-00W, και το Unimak Island, μέχρι το 173-30E και το Attu Island.
Μεταξύ των δύο μεσημβρινών χωράει μια απόσταση 1000 μιλίων.
Islands of Four Mountains
Πολλά από αυτά κατοικούνται από γνήσιους ινδιάνους με συνείδηση είτε αμερικανική είτε ρωσική αλλά και λευκούς αμερικάνους. Αυτές τις πληροφορίες μου τις είχε δώσει ένας αμερικάνος που γνώρισα όταν βρέθηκα στο λιμάνι Red Dog της Αλάσκας, πάνω από τον Βερίγγειο πορθμό, πριν μερικά χρόνια.

Τα νησιά χωρίζονται σε μικτότερες ομάδες νησιών που από δυσμάς προς ανατολάς είναι τα:
Adreanof Islands
Fox Islands: Unimak, Ugamak, Akun, Tigaida, Avatanak, Akutan, Unalaska, Umnak.
Islands of Four Mountains: Chuginadak, Unaska, Amukta.
Adreanof Islands: Seguam, Amilia, Atka, Great Sitkin, Umak, Little Tanaga, Adak, Kanaga, Tanaga, Delarof, Amatignak.
Rat Islands: Semisopochnoi, Amchitka, Little Sitkin, Segula, Kiska, Buldir.
Near Islands: Semichi, Agattu, Attu.
Rat Islands
Είδαμε το Attu Island στις 16:30, της 31ης Δεκεμβρίου, παραμονή πρωτοχρονιάς.
Ένας τεράστιος όγκος ντυμένος στα άσπρα.
Ο καιρός συνεχίζει να είναι καλός.
Το κρύο σταθερά ο μόνιμος, αλλά χαμηλών τόνων, εχθρός μας.
Near Islands
Συνεχίζεται...

Chrisgio

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Από τον Cape Disappointment προς το Unimak Pass και τα Aleutian Islands

Ταξιδεύοντας στο Βόρειο Ειρηνικό. Από τον Columbia River στο Tsugaru Strait.
Στις 22 Δεκεμβρίου είχαμε αποχαιρετήσει το Cape Disappointment και με βορειοδυτική πορεία πλησιάζαμε τον κόλπο της Αλάσκας με στόχο το νησί Unimak των Aleutian Islands.

Κάθε φορά που περνάω από δω, την άκρη του κόσμου, ξανασκέφτομαι και γράφω τα ίδια πράγματα. Για το πόσο παράξενα νοιώθω, για τις λέξεις που χάνουν το νόημά τους!
Ο Κόλπος της Αλάσκας
Μιλάω για ανατολή, κοιτάω ανατολικά, πίσω μου, και δεν βλέπω τίποτα. Ξέρω όμως ότι κάπου εκεί είναι η δυτική ακτή της Αμερικής και του Καναδά, το FAR WEST! Εκεί που ήμουν πριν λίγες μέρες. Κοιτάζω μπρός μου, προς τη Δύση, και πάλι δεν βλέπω τίποτα. Όμως λίγες μέρες αργότερα θα αντικρύσω την Ιαπωνία το FAR EAST! Εδώ στην άκρη του κόσμου η ανατολή γίνεται δύση και η δύση ανατολή! Όλα σχετικά!

Alaska Peninsula. Βορειοανατολικά το Kodiak Island, νοτιοδυτικά το Unimak Island.
Ανεβαίνοντας όλο και σε βορειότερα γεωγραφικά πλάτη πέρασε και η 25η του μηνός. Μαζί και τα Χριστούγεννα σαν μια μέρα όπως όλες οι άλλες στις καρδιές μας! Τυπικά όλα πήγαν καλά. Όπως είναι σχεδιασμένα κάθε χρόνο, σε κάθε καράβι! Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ξηροί καρποί, κουραμπιέδες, μελομακάρονα, βασιλόπιτα, κρασί, ουίσκι, καλό φαγητό!...
Τι έλειπε; Τα πάντα! Η αγάπη, η ζεστασιά, η χαρά, τα παιδιά, η σύντροφος, οι… φίλοι όσοι τέλος πάντων υπάρχουν από αυτό το είδος πια!
Unimak Pass, Eastern Aleutian Islands
Με σταθερή τη βορειοδυτική πορεία στις 27 Δεκεμβρίου τα μεσάνυχτα φάνηκε στο RADAR το νησί Unimak, ένα από τα μεγαλύτερα, στη ρίζα του συμπλέγματος των Aleutian Islands, μαζί με το Unalaska αλλά και το Kodiak βορειότερα στον κόλπο της Αλάσκας.
Ανάμεσα στο Unimak από τη μεριά του βορρά και του Ugamak στο νότο σχηματίζεται το στενό Unimak Pass που σε περνάει από τον Ειρηνικό Ωκεανό στη Βερίγγειο Θάλασσα (Bering Sea).
Unimak Pass
«Καθαρίσαμε» με το πέρασμα κατά τις 3 το πρωί της 28ης και βάλαμε στόχο το μακρινό δυτικότερο σημείο των Aleutian, το νησί Attu.
Ο καιρός για την εποχή, καταχείμωνο, αλλά και για το σημείο αυτό του κόσμου, υπερβολικά καλός. Κι όταν κάτι δεν μπορεί να γίνει καλύτερο τότε σε πιάνουν οι φόβοι για το χειρότερο, ωστόσο πάντα ελπίζουμε ότι όλα θα εξελιχθούν καλά. 
Aleutian Islands
Συνεχίζεται...

Chrisgio

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Η αναχώρηση, από το Longview στις εκβολες του Columbia River

Longview
Στις 21 του μηνός λίγο μετά το μεσημέρι στις 14:30, η φόρτωση τελείωσε μετά από ατέλειωτα προβλήματα με τους αμερικάνους φορτωτές που απαιτούσαν να φορτώνουν ακόμα και υπό βροχή. Συνεχείς αντεγκλήσεις επί 24ώρου βάσεως. Ύπνος μηδέν. Η ψυχολογική πίεση στο μάξιμουμ.

Το δικό τους πάντως δεν πέρασε παρά τις απειλές και τα… ψαρώματα του τύπου «αν δεν επιτρέψεις τη φόρτωση θα επιβάλλεται στο καράβι πρόστιμο 15.000 δολαρίων για κάθε ώρα καθυστέρησης». 
Καθυστέρηση βέβαια έτσι όπως την όριζαν αυτοί στο μυαλό τους. Γνωστές τακτικές στα ανά τον κόσμο λιμάνια όπου η βροχή είναι τακτικό μετεωρολογικό φαινόμενο.
Ανατολικά η Astoria και η γέφυρά της, στο κέντρο οι εκβολές του Columbia River και το Cape Disapointment.
Δουλειά τους να μειώνουν στο ελάχιστο το χρόνο φόρτωσης. Να φορτώνουν όσο το δυνατόν περισσότερο όγκο φορτίου. Η βροχή χαλάει τα σχέδιά τους και γίνονται παράλογοι.
Εμείς από την απέναντι πλευρά έχουμε υποχρέωση όχι μόνο να φορτώσουμε το φορτίο που έχει συμφωνηθεί αλλά και να το μεταφέρουμε και να το παραδώσουμε σε άριστη κατάσταση 15-20-30-50 μέρες αργότερα σε κάποιο μακρινό λιμάνι. Εκεί αν το φορτίο βρεθεί κατεστραμμένο θα ζητήσουν ευθύνες από το καράβι και μόνο.
Το σιτάρι, η σόγια, το καλαμπόκι, αν φορτωθούν υπό βροχή, στο λιμάνι εκφόρτωσης θα τα βρούμε σάπιο και στην επιφάνεια το φορτίο θα έχει φυτρώσει.
Columbia River
Στις 17:00 «ξεκολλήσαμε» από την προβλήτα και αγκυροβολήσαμε μισό μίλι παρακάτω στο ποτάμι περιμένοντας την παλίρροια.
Στις 3 το πρωί της 22ης του Δεκέμβρη το πλοίο αναχώρησε.
Κατεβήκαμε το ποτάμι μέσα στη νύχτα.
Στις 7μιση το πρωί φτάσαμε στην Astoria.
Αλλαγή πλοηγού και στις 8 παρά τέταρτο περάσαμε τη γέφυρα.
Στις 9μιση αφήσαμε πίσω μας το Cape Disappointment και μερικά λεπτά αργότερα μας άφησε και ο τελευταίος πιλότος.
Στις 10 κάναμε πρόσω ολοταχώς.
Προορισμός μας, πάλι, το Yeosu της Νοτίου Κορέας για νέο ανεφοδιασμό.
Προς την Αλάσκα και τα Aleutian Islands.
Πορεία βορειοδυτική.
Πρώτος στόχος το Unmak Pass στα Aleutian Islands.
Καλό μας ταξίδι στον χειμωνιάτικο Βόρειο Ειρηνικό.

Συνεχίζεται…

Chrisgio

Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Pillar Rock, Ένας Ινδιάνικος Θρύλος


Pillar Rock
(An Indian Legend)

In the midst of the Columbia,
Tried by wave and tempest shock,
Like a gallant knight in armor,
Grand and lone, stands Pillar Rock;
And the Indians have a legend,
Handed down from days of old,
And to you I tell the story,
As to me the tale was told.

It was in the distant ages,
Many centuries ago,
Long before the grasping white man
Trod where western rivers flow;
When on shores of the Columbia,
Swelt a study, stalwart race,
Mighty warriors and fair maidens,
Large in stature, fair of face.

And the dusky Indian maidens,
With their parents, came each years,
To dig the wappatoes that grew
Beside the river clear;
And at night around the campfires,
They would sing their sweetest songs,
Of the glory of their fathers,
In the righting of their wrongs.

Now a young, impulsive warrior,
Living on the other side,
Was enchanted with the singing,
Floating far across the tide;
And each evening he, enruptured,
Listened to the music rare,
Floating far across the waters,
On the balmy evening air.

And a firm resolve was forming
In this bosom, brave and true;
Soon was fixed his earnest purpose
And he planned what he would do;
He would wade across the river,
O'er the river, deep and wade,
Would select the fairest maiden,
And demand her for a bride.

When was formed his resolution,
Came the fox, of power supreme,
And advised the love-lorn warrior,
Not to try to wade the stream;
For if he should wade the river,
The offence he must atone;
Ere he past across the water,
He should surely turn to stone.

And besides, if he succeeded,
At the spot, from shore to shore,
People then could wade the river,
Until time should be no more;
This discouraging announcement,
Changed the earnest warrior's mind
And he changed his resolution,
And his ardent hopes resigned.

But that night again the singing
Wafted from the other shore,
And again the sweet enchantment
Seemed to thrill his soul the more;
And again the resolution,
Formed within his dusky breast;
He would take the chance of winning,
If he failed - to die were best.

So the next morning, bright and early,
While his comrades were asleep,
He was up and on his journey,
Through the waters, cold and deep;
But when only part way over,
Fox appeared upon the stand,
Turned to stone the hapless warrior,
Where the Pillar Rock now stands.

Thus the centuries the warrior,
Fearless, amorous and bold,
Standeth guard upon the river,
Like a warrior knight of old;
Rising high above the water,
Tried by wave tempest shock,
As a warning to his people
Grand and lone, stands Pillar Rock.

- J.A. Buchanan

Λίγο μετά την αναχώρηση από την Astoria στο δρόμο για το Longview ο πιλότος μου έδειξε ένα βράχο στη μέση του ποταμού, την ώρα που τον φωτογράφιζα.
- Αυτό είναι το Pillar Rock, μου είπε.
Γύρισα προς το μέρος του κοιτάζοντάς τον με απορία σαν να του έλεγα, «συνέχισε»!
Το κατάλαβε!
Άνοιξε ένα παλιό βιβλιαράκι κι αφού βρήκε την σχετική σελίδα μου έδειξε ένα κείμενο.
Ένα ποίημα με το θρύλο του βράχου και άρχισε να μου εξιστορεί.
Του ζήτησα και σκανάρισα τη σελίδα και τώρα ήρθε η ώρα να το μοιραστώ μαζί σας.
Δύσκολη η μετάφραση ποιημάτων!
Σε ελεύθερη μετάφραση και με τη βοήθεια φίλης, ο ινδιάνικος θρύλος αναφέρεται στον Πέτρινο Στύλο, που μέχρι σήμερα, στη μέση του Columbia σαν γενναίος ιππότης με την πανοπλία του, δοκιμασμένος από τα κύματα και την θύελλα, στέκεται μεγαλοπρεπής και μοναχικός από τις μακρινές εποχές, πολλούς αιώνες πριν φτάσει εδώ που ρέουν οι δυτικοί ποταμοί, ο άπληστος λευκός.
Ένας παρορμητικός πολεμιστής που άκουγε την σπάνια μουσική που έπλεε μακριά στα απέναντι νερά, στο γλυκό βραδινό αεράκι, πήρε την απόφαση να διαβεί το ποτάμι.
Εκεί θα διάλεγε το πιο όμορφο κορίτσι και θα του ζητούσε να γίνει γυναίκα του.
Όταν πήρε την απόφασή του ήρθε η «αλεπού με την υπέρτατη δύναμη» που συμβούλεψε τον ερωτοχτυπημένο πολεμιστή να μη το κάνει αφού το «παράπτωμα» αυτό θα τον μετέτρεπε σε πέτρα.
Αν όμως κατάφερνε να το περάσει, σ’ εκείνο σημείο από όχθη σε όχθη οι άνθρωποι θα μπορούσαν μετά να διασχίζουν το ποτάμι.
Αυτή η προειδοποίηση αποθάρρυνε και άλλαξε την απόφαση του πολεμιστή. Όμως το ίδιο βράδυ πάλι το τραγούδι συγκλόνισε τη ψυχή του και πήρε πάλι την απόφαση και το ρίσκο να περάσει το ποτάμι, αφού αν δεν το πετύχαινε θα ήταν καλύτερα να πεθάνει.
Έτσι το επόμενο πρωί, νωρίς το χάραμα, ενώ οι σύντροφοί του κοιμόταν, ξεκίνησε το ταξίδι του μέσα στα βαθειά και κρύα νερά.
Αλλά στο μέσο της διαδρομής εμφανίστηκε η «αλεπού» επάνω στην όχθη κι έκανε πέτρα τον άτυχο πολεμιστή.
Έτσι για αιώνες ο πολεμιστής, άφοβος, ερωτικός και τολμηρός, στέκεται φρουρός του ποταμού.
Σαν ένας ιππότης πολεμιστής, ορθώνεται ψηλά πάνω απ’ το νερό, να δοκιμάζεται απ’ τα κύματα και τη θύελλα, σαν προειδοποίηση στους δικούς του ανθρώπους.
Μεγαλοπρεπής και μόνος στέκεται ο πέτρινος στύλος.

Συνεχίζεται...

Chrisgio

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Video No17 - Στο δρομο για το Longview-WA, Columbia River. Το πέρασμα της γέφυρας λίγο πριν την άφιξη!


Συνεχίζεται...

Chrisgio

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Video No16 - Στο δρομο για το Longview-WA, Columbia River


Συνεχίζεται...

Chrisgio

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Video No15 - Στο δρομο για το Longview-WA, Columbia River


Συνεχίζεται...

Chrisgio

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Video No14 - Στο δρομο για το Longview-WA, Columbia River. Ένας αετός που ψαρεύει!


Συνεχίζεται...

Chrisgio
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...