ΕΝ ΟΙΚΩ!...

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Μια φορά κι έναν καιρό μ΄ένα καράβι... Νο1

... βρισκόμουν στο Port Kamsar της Γουινέας στη Δυτική Αφρική.

ΑΦΡΙΚΗ! Η χωματερή του πλανήτη.

Φορτώναμε βωξίτη.

Ένας Έλληνας, ο Θωμάς Π. - καλή του ώρα όπου κι αν βρίσκεται - που εργάζονταν εκεί, με ξενάγησε στην περιοχή πέρα από το λιμάνι.

Το σοκ ασύλληπτο.

Πέρα από το λιμάνι, τις εγκαταστάσεις φόρτωσης του βωξίτη και των σπιτιών των ντόπιων που εργάζονται στο εργοστάσιο, το νερό, το ηλεκτρικό, το τηλέφωνο, τα σπίτια όπως τα ξέρουμε εμείς, δρόμοι και γενικά κάθε έννοια υποδομής είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ στην κυριολεξία.

Μετά τη δύση του ηλίου όλη η περιοχή βυθίζεται στο σκοτάδι. Ρεύμα; Ας γελάσω!
Το νερό; επικίνδυνο!
Το τηλέφωνο; Εδώ γελάμε πάλι και πολύ μάλιστα!

Τα σπίτια μοιάζουν με στάνες για πρόβατα.
Πάντως εγώ θα προτιμούσα να μένω σε Ελληνική στάνη παρά σε σπίτι στη Γουινέα.

Οι δρόμοι; Χωματόδρομοι με τεράστιες λακκούβες γεμάτες βρώμικο νερό. Όποιος δεν έχει αυτοκίνητο σε μερικά σημεία χρειάζεται να γνωρίζει κολύμπι. Κι επειδή εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι μόνο εγώ με τον Θωμά βρισκόμασταν σε αυτοκίνητο μάλλον όλοι οι άλλοι κατά διαστήματα κολυμπούσαν.

Η πορνεία στο φόρτε. Και να σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για μουσουλμανική χώρα.
Το καρτέλ της αλουμίνας κάνει κουμάντο.
Ο βωξίτης εκεί δεν βγαίνει από τα ορυχεία.
Βρίσκεται στην επιφάνεια. Τα αποθέματα ΤΕΡΑΣΤΙΑ.
Κόστος εξόρυξης σχεδόν μηδενικό.
Τα κέρδη αμύθητα
Σκάβουν και φορτώνουν.
Πλούσια Χώρα.

Κάτοικοι εξαθλιωμένοι, κάτοικοι πεινασμένοι. Ξυπόλυτοι, άρρωστοι, ζωντανοί νεκροί, χωρίς ελπίδα.

Ανεβαίνουν στο πλοίο για να ζητιανέψουν άδεια βαρέλια από ορυκτέλαια. Τα χρησιμοποιούν για να κάνουν μπάνιο.

Ανεβαίνουν στο πλοίο για να ζητιανέψουν καμιά κούτα τσιγάρα.
Ο Security Officer του λιμανιού, ένας ξυπόλυτος φουκαράς όπως και οι υπόλοιποι που γνώριζα από προηγούμενο ταξίδι, όταν του έδωσα τσιγάρα μου τα έδωσε πίσω και μου είπε:
-Μήπως γίνεται να μου δώσεις ένα λίτρο γάλα; Του έδωσα δύο λίτρα.
Το θέμα είναι ότι όσο καλή διάθεση κι αν έχεις δεν μπορείς να λύσεις το ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
CBG Kamsar
Όπως μου έλεγε ο φίλος μου ο Θωμάς κάποτε το εργοστάσιο αποφάσισε να απολυμαίνει το νερό της περιοχής με χλώριο σε σκόνη κι έγινε "επανάσταση".

Ο λόγος;

Γιατί έτσι έπαψαν να υπάρχουν τα άδεια μπουκάλια του υγρού χλωρίου τα οποία χρησιμοποιούσαν για να κλέβουν από το εργοστάσιο πετρέλαιο και να το πωλούν νόμιμα σε πάγκους στην πόλη.
Εν γνώση του εργοστασίου όλα αυτά, επανήλθαν στη προτέρα κατάσταση και όλα ηρέμησαν.

Η λέξη ΜΕΛΛΟΝ δεν έχει νόημα γι' αυτούς.
Το ΣΗΜΕΡΑ ή μάλλον καλύτερα το ΤΩΡΑ έχει σημασία.
Πως θα μπορούσε να ισχύει κάτι άλλο όταν ο μέσος όρος ηλικίας είναι λιγότερο από 40 χρόνια.

Συνεχίζεται...

Chrisgio

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Κακόβουλα, υβριστικά, ειρωνικά σχόλια διαγράφονται.
Τα greeklish δεν τα αντέχω. Θεωρώ ότι προσβάλλουν την αισθητικη της πλούσιας Ελληνικής Γλώσσα μας και διαγράφονται ακόμη κι αν είναι ενδιαφέροντα.
Δεν είμαι επαγγελματίας του είδους και γράφω γιατί νοιώθω όμορφα μ΄αυτό που κάνω. Έτσι δεν θα αφήσω κανένα να μου χαλάσει το κέφι.
Ο ευπρεπής διάλογος όμως με συναρπάζει και τον επιδιώκω.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...